Ik heb mijn baan opgezegd!

Dit blog heb ik heel veel te vertellen! Ik vertel natuurlijk over hoe het gaat met de microbakkerij en ik vertel hoe het met mij persoonlijk gaat. Lees je mee? 

Ik heb mijn baan opgezegd!

En ik durf het nu hardop te zeggen, haha!

Dit is toch wel het grootste nieuws! Na bijna 25 jaar voor een baas gewerkt te hebben heb ik mijn baan opgezegd. Ik heb hier veel geleerd en ben hier samen met collega’s ouder (en wijzer?) geworden. Ik heb ook prive veel meegemaakt de laatste 25 jaar. 3 zwangerschappen, de ziekte en het overlijden van mijn dochtertje. Ik heb veel steun mogen ontvangen van mijn collega’s en ben supertrots op dit mooie bedrijf  waar ik zo lang hard voor heb gewerkt. Daaarnaast hou ik heel veel van de zekerheid en veiligheid van een vaste baan en daarom had ik dit een paar jaar terug nooit kunnen denken maar ik heb toch besloten om zelf te gaan ondernemen!

Al een poosje ben ik op zoek naar iets wat echt bij mij past. Ik keek naar vacatures maar nooit kwam er iets voorbij waar ik heel blij van werd. Een paar jaar terug volgde ik een loopbaancoachingstraject en hier kwamen al allerlei creatieve dingen naar boven. Ik dacht aan het creëren van een plek waar je heen kan gaan en mensen van jong tot oud kan ontmoeten. Lekker bewegen in de natuur, gezonde voeding, eten uit de moestuin etc. maar ja… dat was wel echt een soort droom…  en ik bedacht me dat als ik zo’n plek zou hebben we nooit meer op vakantie kunnen gaan en we altijd aan het werk zijn als andere mensen vrij zijn.

Hieronder het moodbord wat ik toen maakte.

Vorig jaar tijdens onze vakantie besloot ik dit blog te starten. Op momenten wanneer ik niet werk komen er altijd creatieve ideeën, en de wens naar een groener leven, welke dan weer wegebben als het “normale leven” weer begint. Toch vroeg ik me af of ik hier iets mee kon.

Ik begon weer met schrijven en startte een BLOG, en met het delen van foto’s van mijn tuin, informatie over kruiden en natuurlijk het bakken van desembrood. Ik merkte dat ik in een flow raakte en er dingen op mijn pad kwamen en heb leuke inspirerende en motiverende gespreken met de mensen die mijn brood kopen en sta de laatste tijd meer open voor nieuwe dingen.

In het voorjaar kwam ik door mijn desembrood contact met voedselbos Lingehout in Geldermalsen. Al eerder had ik contact met de projectleidster over mogelijkheden om in Culemborg aan te sluiten bij een voedselbos beweging. In mei werd dit voor mij realiteit en startte de verkoop van mijn brood in de landwinkel in Geldermalsen. Ik stond er 1 dag met onze T3 bus en had zulke leuke gesprekken! Eind juni was ik gastvrouw op het voedselbos en kookte ik met ingrediënten uit de tuin een mini maaltijd voor de gasten van het walking zomerdiner. Ik maakte courgette komkommer soep en HIER vind je het recept. Dit was weer heel gezellig en zo’n fijne plek om te zijn. Dit komt toch al heel dicht in de buurt bij het moodboard hierboven.

Nog zo’n mooie plek is het PERADIJS van Ommelanden in Culemborg. Ik volg ze al een tijdje op instagram en zag voorbij komen dat er een cacaoceremonie werd gegevens tijdens de bloeiperiode van de perenbloesems. Eigenlijk was ik superdruk maar ik besloot toch tijd vrij te maken om te gaan. Ik had een heel bijzonder gesprek en mijn ogen (en ja, toch ook mijn hart door de cacao?) werden geopend om anders te denken en meer vertrouwen te hebben. En weer kwam deze voorbij: je mag om hulp vragen, je hoeft het niet alleen te doen!

In de weken die volgden luisterde ik de PODCAST van Meike en Sjoerd. Even kort samen gevat (en naar mijn idee vertaald): Ze geloven in het creëren van een groene ring rondom steden waar eten geproduceerd wordt voor de stad. Terug naar meer lokaal en zoveel mogelijk biologisch (of goed genoeg!) Ze zijn niet de eigenaren van de grond maar de beheerders. Het bedrijf is van “zichzelf” en zo had ik nog nooit naar een organisatie gekeken! Het idee is dat het bedrijf beheerd wordt samen met een stichting en dat alles in het belang van het bedrijf en het doel van het bedrijf gebeurd. Binnenkort zijn de peren rijp en ga ik zeker helpen oogsten en wie weet wat ik nog meer kan brengen!

Het ondernemen vind ik superspannend en ik twijfel veel aan mezelf en mijn kunnen. Kan mijn lijf het zware werk wel aan? Is mijn brood wel goed genoeg? Hou ik er ooit (figuurlijk) een boterham aan over? Maar elke keer komen er mensen of dingen op mijn pad die me weer een stukje verder brengen en krijgt mijn toekomst in mijn hoofd steeds meer vorm. Op de een of andere manier komt het goed.

Het werken in de bakkerij is zwaar. Ik begon met voorbereiden op donderdag avond, startte vrijdagmorgen vroeg voordat ik naar mijn werk ging en gelijk uit het werk ging ik verder. In het begin was ik meestal net na middennacht klaar met het maken van het deeg en rond half 5 de volgende dag ging de wekker weer om het brood te gaan bakken. Ondertussen merk ik dat er elke weer vooruitgang  in zit. Er komt meer routine en begin mei kocht ik mijn 2e oven wat natuurlijk ook veel tijd scheelt. Ik werkte in totaal zeker 70 uur in de week en ook mijn hoofd blijft constant in de weer met de toekomst plannen.  

Op mijn werk had ik een gesprek over minder werken maar hier kwam voor mij eigenlijk naar boven dat het lastig zou worden om een stap terug te doen bij deze werkgever. Ik besloot nog door te werken om te kijken wat er nog op het pad kwam. Er gebeurde half mei iets op het werk waardoor ik het besluit nam om mijn baan op te zeggen per half augustus. De weken erna werd ik heen en weer geslingerd tussen opluchting, angst (help geen salaris!) Ook onzekerheid over mijn kunnen en toch ook verdriet en moeite om mijn collega’s en werk achter te laten vond ik lastig. Ondertussen zijn we alweer 2,5 maand verder en heb ik nog 2,5 week te gaan totdat ik de deur achter mij dicht trek. Het krijgt allemaal steeds meer een plek en ik ben nu echt aan het aftellen.

Ok, ik ben nu 2 uur aan het schrijven en heb nu besloten om later deze week verder te schrijven, anders wordt het wel een heel lang bericht en ik wil zo toch echt gaan slapen! 

Fijne week en tot snel! (oooh, en ik besef me: straks ook lekker veel tijd om te schrijven 😉 )